Het valt de oogsttuin toe


Vier meidoornstekken konden worden opgehaald voor de oogsttuin. Ze hoort hier thuis, de meidoorn, vind ik. Het is de bedoeling om een oude haag te maken, samen met beuk en hulst, om de oogsttuin aan de noordzijde te beschermen tegen de wind. De noorderwind kan behoorlijk huishouden over het open veld. Bovendien wordt de haag een fijne plek voor vogels om in de schuilen en insecten kunnen profiteren van de bloemen. Zowel de jonge blaadjes als de bessen zijn eetbaar voor ons.


Er blijkt een Vlier te staan tussen in de bestaande haag (voor privacy bij het huis) aan de westkant. Die geven we een nieuwe plek waar de struik de ruimte heeft. Ik verheug me nu al op de bloesem (voor thee en wellicht een keer voor pannekoeken) en de bessen voor de siroop.

Er mag ook een vijver worden opgehaald. Precies de goede maat voor "Het Wilde Veld". Een natuurlijke poel lukt hier niet vanwege de te lage grondwaterstand. Er zijn natuurlijk de Drentsche Aa en sloten dichtbij, maar wat water op het erf geeft toch meer biodiversiteit en een plek voor planten die houden van natte voeten.

En de vijver is er nog niet (die wordt volgende week gehaald) maar vanochtend lag er voor de deur uitgegraven (vanwege het onderhoud van de sloten) lisdodde. Dit zal als plantafval worden afgevoerd, maar het is vast wel ok als er een klein stukje in de oogsttuinvijver wordt gezet. Lisdodde is ook eetbaar, dus ik ben benieuwd.


Zonder investeringen (alleen tijd en energie) wordt de oogsttuin steeds completer.